Er is een puber in huis, beetje te vroeg maar al wel behoorlijk aanwezig. Hij vraagt een andere manier van opvoeden. Dit wordt zonder moeite opgepikt door de jongste telg, die opeens ook wil onderhandelen over haar wensen en noden; en dan woedend wordt als haar manier van aanpak door ons als ouders niet op prijs wordt gesteld... ze is nog maar vier en dan is onderhandelen geen issue. Jongste denkt daar anders over, met als gevolg: boosheid, overtrokken reactie op iets wat onschuldig lijkt, slaan zonder reden enz. Ook haar normale alledaagse gedrag past de laatste weken niet bij een kind van vier, dus waar komt het vandaan, welke beweegredenen zijn er voor haar om de laatste weken zo sterk te reageren???
En daarvoor is praten en het krijgen van tools zo ontzettend belangrijk. Feit is dat als je er de hele dag tussen zit je beeld niet meer objectief is, er ontstaat gewenning maar ook irritatie (met een reactie tot gevolg). Door er even van een afstandje naar te kijken begrijp je de beweegredenen van zowel puber als jongste en ben je voor een tijdje weer in staat dit om te buigen naar iets positiefs. En daar plukken zowel oudste als jongste, en alles wat daar tussen zit de vruchten van. Nu maar ook later....




%5B1%5D.jpg)
